Brusselsepoort

(Brusselsepoort)

 

Brusselschepoort of Brusselsepoort of Leemkuilerpoort of Nieuwe Tweebergenpoort .

 

De Nieuwe Tweebergenpoort, die na 1580 definitief Brusselsepoort ging heten, wordt voor 't eerst vermeld in 1340, maar zou reeds rond 1300 gebouwd zijn. De poort had vanaf de bouw al flanktorens. Tussen 1470-80 werd buiten de poort een barbacane (versterkt wegdeel vóór de poort) aangelegd die in 1686 op zijn beurt werd opgenomen in het Brusselsebastion (zie tek.). Dit zou door de jaren de drukste toegang tot de stad blijven met vele (post-)koetsdiensten, waarvoor de poort 's avonds veel langer open bleef dan anderen.

De poort werd in 1868 gesloopt.

De Brusselsepoort was een Stadspoort in de tweede omwalling, oorspronkelijke (oude) Brusselse Poort lag in de eerste omwalling. De naam Brusselse Poort in het algemeen werd voor het eerst genoemd in de zeventiende eeuw.

De aan de Brusselse Poort toegevoegde voorliggende  verdedigingswerken maakte de poortdoorgang overmatig lang, donker en moeilijk passeerbaar voor het verkeer. In 1735 nam de stad de leube (lokaal) van de leemplakkers  boven de Brusselse Poort over tegen betaling van 32 gld aan het ambacht.

De naam bleef bewaard in de stadswijk Brusselsepoort, aangelegd 1952-1967 en het winkelcentrum aldaar.

Naast de poort was een commiezenwacht  waar de gemeentelijke belastingen  op in en uitvoer werden geďnd.

Vanaf de Veldzijde:

 

De uitgang van de Brusselse Poort was gelegen aan het uiteinde van het muurbastion ‘Brussel’.

 

De doorgang van de poort bestond uit een tunnel van meer dan vijftig meter lang, die een bocht van bijna negentig graden maakte.

 

Onmiddellijk vóór de poortuitgang lag een droge gracht  die half werd overbrugd door een stenen boog en half door een houten valbrug, waarvan het mechaniek was bevestigd tussen twee stenen pilaren.

 

Aan de Stadszijde:

Lag aan het einde van de Brusselsestraat, de donkere tunnel van meer dan vijftig meter maakt van hieruit een bocht van bijna negentig graden naar links. De muren vormde de achterkant of keel van het muurbastion ‘Brusse’l. Bij de sloop kwamen de resten van de oorspronkelijke Brusselse Poort  aan het daglicht, een imposant complex met maar liefst vier torens.

Ook hiervan is het wachthuis afgebroken, deze leek veel op de nog bestaande wachthuis van de Tongersepoort. Aan de stadszijde waren de aanplakborden prominent aanwezig  waarop officiële mededelingen werden gedaan. Dit soort aanplakborden vond men aan de stadszijde van alle stadspoorten. De puin van de sloop werd in de stadsgracht gestort .

 
Naor Bove                   

Bron, VMG (Vrienden Maastrichtse Gevelstenen), HEM, Zicht Op Maastricht, Stichting Maastricht Vestingstad, Gemeente Maastricht, dbnl, Opa vertelt over...,Beeldbank,

PPP Simons, Blik op de Wereld, Theo Bakker.Wikipedia.Cultureel Erfgoed

eine terök