Coen van Thor

(Tambour-Maïtre De Blouw -

 Majoor Maestrichtsche Dienstdoende Stadschutterij 1815 -

 Postbode)

Coen van Thor,

Coen is wat je noemt een Bekende Maastrichtenaar en misschien zelfs een Bekende Limburger, een markante man met een trotse uitstraling, niet als laatste door zijn wel erg opvallende snor. Nu dat deze grijs is ziet hij er nog gedistingeerder uit. Als ik Coen zag dan dacht ik ogenblikkelijk eraan om deze man te vereeuwigen in mijn rubriek 'bekinde Mestreechtenere', maar ja waar te beginnen, het 'net' brengt wel wat uitkomst maar ook niet alles staat op het 'net'. Deze week stond er toevallig een artikel over hem in onze weekblad 'de Ster', waarvoor mijn dank.

Coen is een bekend figuur en menig, zo niet iedere Maastrichtenaar heeft Coen weleens gezien, is het niet met de 'Blauwe oet Wolder' dan wel als Majoor van de Maestrichtsche Dienstdoende Stadsschutterij 1815 of als postbode, een beroep dat hij 40 jaar heeft uitgeoefend. Altijd met snor, want die prijkt al 51 jaar op zijn gezicht. "Ik heb hem vanaf mijn 22ste laten staan en heb er elke dag werk aan. Elke dag wassen en daarna met de kam of föhn en een beetje gel soigneren. Hij zit daarna weer voor een dag goed."

Zijn vrouw Lieske vult aan: "Behalve als het regent, dan gaat hij hangen." Coen Van Thor heeft geluk dat zijn dochter als kapster werkt. "Zij houdt mijn snor ook in de gaten", lacht Van Thor. "Als hij te lang wordt, zegt ze me dat en plant ze een afspraak voor me in".

Coen van Thor werd 50 jaar  geleden gevraagd om in te vallen toen de tambour-maître van de Blauwe verhinderd was. "Toen ik in dienst zat, was ik tambour-majoor van het fanfarekorps Limburgse Jagers. Op een taptoe in Viersen traden we op en daar speelde ook de Blauwe, met de Mastreechter Staar in het voorprogramma. Omdat ik vanuit Duitsland niet terug naar Maastricht kon reizen, ben ik met de Blauwe mee teruggereisd. Toen ik uit dienst was, stonden ze meteen bij me voor de deur, of ik in wilde vallen. Dat is me meteen goed bevallen".

Aan de 50 jaar bij Wilhelmina heeft Coen van Thor de nodige mooie herinneringen overgehouden. In zijn gezellige en knusse huiskamer aan de Ezelmarkt raakt hij niet uitgepraat. Zoals over de concertreis die de Blauwe in 1965 naar het Griekse eiland Lefkas maakte. "Het primitieve was zo leuk. We zaten drie dagen in een bus en hadden een overtocht per boot. En dat allemaal zonder slaapruimte, dat zou je nu niet meer klaarkrijgen. En op dat eiland waren geen hotels; we sliepen in een tentenkamp. Er was een plein in het dorp waar elke avond optredens waren.  De korpsen kwamen van over de hele wereld. En 's nachts speelden alle korpsen in het tentenkamp bij elkaar. In de ochtend kon je waar wij geweest waren. Waar de kratten biet het hoogst gestapeld stonden, daar hadden wij gespeeld".

Ook de snor van Coen viel hier in de smaak. "Alle vrouwen wilden voelen of die snor wel echt was", lacht van Thor. Een andere anekdote die Coen opdiept is die van de taptoe in Tongeren. "De Belgen hadden het gepresteerd om de Nederlandse vlag met het blauw naar boven op te hangen. Toen ik namens Wilhelmina het sein kreeg om het Wilhelmus in te zetten, deed ik niets. Iedereen stond te kijken; wat doet die van Thor nu? Uiteindelijk viel de franc en hebben ze de vlag goed gehangen."

Coen heeft niet alleen als tambour-maître voor de Blauwe opgetreden. Hij heeft zich jarenlang bezig gehouden met het lesgeven aan de tambours en de majorettes van de Blauwe. Ook was hij instructeur van vele fanfares, drumbands en schutterijen in Nederland en België. En elk jaar op Koningendag is hij, als majoor van de Maestrichtsche Dienstdoende Stadsschutterij 1815 bevelvoerder/regisseur bij de parade op het Vrijthof. Ondanks zijn pensionering, 13 jaar geleden, is Coen dus een druk man. "Ik vraag me nu wel eens af hoe ik er vroeger nog een baan naast kon hebben",  grinnikt hij.

2011 is een bijzonder jaar voor familie van Thor, want in september waren Coen en Lieske 50 jaar getrouwd en zolang wonen zij ook aan de Ezelmarkt. "Ja 1961 was een vruchtbaar jaar",  besluit Coen.

Nao Bove

Coen met Kai Ruitenbeek

1e prijs Beste commandant in militair uniform nieuwe exercitie OLS 2005

3e prijs Mooiste Bordjesdrager ZLF 2005

artikel De Limburger 26-08-2011'Ezelmarkt'  met Coen

Bondsfeest 2005

Op woensdag 20 april 2005 is de Maestrichtsche Dienstdoende Stadschutterij 1815 naar de Hoofdwacht op het Vrijthof gemarcheerd, hier heeft men voor het schilderij van de voormalige schutterij een groepsfoto van de vereniging  gemaakt.

Omdat deze foto gebruikt werd voor een artikel in de Limburger, werd de foto gemaakt door Dhr. Schols van de Limburger. Deze

foto prijkt ook als begin pagina op de website van de :

Maestrichtsche Dienstdoende Stadschutterij 1815

 

Op het schilderij zien we de officieren van de schutterij van Maastricht in 1905.

v.l.n.r.: kapitein Winand Hermans, kapitein Constant Houtappel,
officier van Gezondheid der 2e klasse dr. Nijst, Kapitein Ludewig, kapitein Constant Schreinemacher, majoor-commandant Jules Schaepkens van Riemst, 1e luitenant Henri Schaepkens van Riemst, 1e luitenant-adjudant Crets en kapitein Fouquet.

 

Het is geschilderd door:

 H. Goovaerts, Jhr. R. Graafland, H. Jonas en G. Eberhard 1905-1916.

Gehuldigd in de Nobele Orde van de Papegay 

Antwerpen 15-11-2008

Een trotse Coen en Lieske van Thor

Nao Bove

Bron. Maestrichtsche Dienstdoende Stadsschutterij 1815,  Jubileumgids 55 jaor De Blauwe, Sjötblaad 2006, De Ster, De Limburger. Foto's idem.

Aonvaank