Meer daor ligk 'ne Goovie

(Moeder daar ligt een agent)

 

'Meer dao ligk 'ne goovie in 't water, verzoep 'm mer' (Moeder daar ligt een agent in het water, verzuip hem maar) is een populaire carnavalsliedje die je met de carnavalsdagen vaak zult horen. Wie het geschreven heeft is onbekend, het is op de muziek van Luigi Denza. Dit carnavalsliedje is gebaseerd op een bekende Maastrichtse verschijning de politieman Kesselaer, of voluit Antoon Joseph Hubert Kesselaer (1857-1924).

Er zijn twee versies hoe dit liedje is ontstaan, Onderstaande versies zijn door Paul Berben (alom bekend als dhr. Wikipedia van alles wat met Maastricht te maken heeft).

Versie 1 : Aon t begin vaan de 20e ieuw hadde "de roeje" de kmmuniste hun hfketeer oppe hook vaan d'n Maagdendrees en de Boschstraot. Kesselaer woord door de brregervajer op de oetkiek gezat um te loere wat die roeje in hun sjld voerde. Heer moot aon 'n ope vinster hbbe stoon luustervinke wie de roeje vergadering hadde. Mh noe hadde zie hm getrappeerd... en zien nao boete gegaange. Kesselaer, wat deis diech dao? uhm iech? niks... gewoen get stoon... Nei, de steis us aof te luustere! Ze zwwe hm toen bijj kop en koonte hbbe gepak en mt hm nao de bessing aon de euverkant zien geloupe... huppatee, de bessing in. Jaore denao zw dit verhaol gebruuk zien gewoorde in n vastelaovensleed.

Versie 2: V'r sjrieve obbenuijts begin 20e ieuw. Kesselaar is bezig aon zien runde de kaffee's te sleete. Toendertijd woord de kaffee um 12 oore verpliech geslote, en d'n deender kaom kntrolere of dat ouch gebrd waos. Zoe ouch in de Stokstraot... Ingekoume in de Moriaan trof d'n deender 3 gebreurs aon, woenende op 'n bovewoening in de Stokstraot. "Hiere veer goon sleete zag d'n deender". "Nei, veer sjutte nog eint in" zagte de gebreurs. Toen kaom knsternasie. Twie vaan de dreij gebreurs zwwe Kesselaer toen bijj kop en koont hbbe gepak, en mt hm door 't eikelstraotsje nao de knaar zien gegaange. Plons ! Mh de derde vaan de gebreurs had ziech versjrkke, en waos naor hoes gerend. Onder de open vinster vaan zien meer stoond heer vaanaof de straot te roope: "Meer!"..."Meeeer!!!!". "Jeh wat is?" had Meer door de ope vinster nao boete geroope. "Meer".... "D'r ligk 'ne govie in 't water sjriewde de jong. Boe op Meer antwoorde: "Verzoep 'm meh"!". Wat me toendertied in de kaffee doog waos leedsjes zinge en verzinne op bekinde melodieje. De melodie vaan 't in de jaore 60 oetgebragde vastelaovendsleedsje keump vaan wie 't  in de stokstraot gezonge woord nao aonleijing vaan dit verhaol. En dat waord begin 1900 'n bekinde melodie vaan 'n operette oet Spanje die door Europa reisde. De tks hbbe de bewoeners vaan de stokstraot in vs en zeker gezellige zate aovende inein gezat alveur 't oetkaom s 't welbekinde vastelaovendsleedsje.

Versie 1 : Aan het begin van de 20e eeuw hadden "de rode" communiste hun hoofdkwartier op de hoek van de Maagdendries en de Boschstraat. Kesselaer werd door de burgemeester op de uitkijk gezet om te kijken wat die rooien in hun schild voerde. Hij moest aan een open venster hebben staan luisteren toen de rode vergadering hadden. Maar nu hadden ze hem betrapt... en zijn naar buiten gegaan. Kesselaer, wat doe je daar? hmm ik? niets... gewoon wat staan... Nee, je staat ons af te luisteren! Ze zouden hem toen bij kop en kont hebben gepakt en met hem naar de bassin (haven in Maastricht) aan de overkant zijn gelopen... hupsakee, de bassin in. Jaren erna zou dit verhaal gebruikt zijn geworden in n carnavalsliedje..

Versie 2: We schrijven opnieuw begin 20ste eeuw. Kesselaer is bezig aan zijn ronde om de cafs te sluiten. Toentertijd werden de cafs om 12 uur verplicht gesloten, en de diender kwam controleren of dat ook gebeurd was. Zo ook in de Stokstraat... Bij binnenkomst in caf de Moriaan trof de diender 3 broers aan, wonende op 'n bovenwoning in de stokstraat. "Heren wij gaan sluiten zei de diender". "Nee, wij schenken nog een in" zeiden de broers. Toen kwam consternatie. Twee van de drie broers zouden Kesselaer toen bij kop en kont hebben gepakt, en met hem door 't eikelstraatje naar de knaar (kanaal) zijn gegaan. Plons ! Maar de derde van de broers had zich verschrokken, en was naar huis gerend. Onder het open venster van zien moeder stond hij vanaf de straat te roepen: "Moeder!"..."Moeder!!!!". "Ja wat is?", had moeder door het open venster naar buiten geroepen. "Moeder".... "Daar ligt een goovie in het water schreeuwde de jongen. Waarop moeder antwoordde : "Verzuip hem maar" ! ". Wat men toentertijd in het caf deed was liedjes zingen en verzinnen op bekende melodien. De melodie vaan het in de jaren 60 uitgebrachte carnavalsliedje komt van het in de stokstraat gezongen werd na aanleiding van dit verhaal. En dat was begin 1900 een bekende melodie van een operette uit Spanje die door Europa reisde. De tekst hebben de bewoners van de stokstraat in vast en zeker gezellige avonden  in elkaar gezet alvorens het uitkwam als het welbekende carnavalsliedje.

Welke van de twee versies nu de juiste is, is aan u. Als iemand het weet dan hoor ik het graag, maar elk van deze versie is een prachtig tijdsbeeld van hoe het destijds toeging in ons Maastricht.

Hoe dhr Antoon Kesselaer of zijn vrouw Gertrudis Kesselaer-Reijers zouden reageren op het feit dat een gebeurtenis waarbij hij betrokken was heeft geleid tot n van de in mijn ogen leukste carnavalsliedjes blijft natuurlijk giswerk, alhoewel ik denk dat hij het stiekem wel leuk gevonden zou hebben.

Nao Bove

Meer dao ligk nne goovie

Refrein:

Meer dao ligk nne goovie in t water,

Verzoep m mer, verzoep m mer.

Meer dao ligk nne goovie in t water,

Verzoep m mer, verzoep m mer.

la, la, la, la, la, la, la, la, la, la

Verzoep m mer, verzoep m mer.

la, la, la, la, la, la, la, la, la, la

Verzoep m mer, verzoep m mer.

Jajem, jajem, jajem moet er zijn.

Jajem, jajem, jajem moet er zijn.

En vr drinke dr ein, en vr drinke dr twie, en vr drinke dr dreij en vr drinke dr veer

En es dr geine jajem is, daan drinke vr mer beer.

 

Bron: Site Vastelaovendsleedsjes vaan toen en noe, Mestreechonline, Paul Berben, Marie-Josee Kesselaer (FB) foto's Marie-Josee Kesseaer, waarvoor onze dank.

 Aonvaank